Ο Δρόμος της Αβεβαιότητας οδηγεί στην Ελευθερία

Για τα άτομα που ζουν με ΙΨΔ, η καθημερινότητα μπορεί να είναι γεμάτη αγωνία, ενοχές και έναν αδιάκοπο εσωτερικό διάλογο που σχεδόν πάντα ξεκινά με τη φράση: «Κι αν…;»
«Κι αν άγγιξα κάτι μολυσμένο; Κι αν κάτι κακό συμβεί επειδή δεν επανέλαβα τον έλεγχο; Κι αν δεν προλάβω να αποτρέψω το χειρότερο;»

Η αναζήτηση της σιγουριάς φαντάζει απόλυτα αναγκαία. Ο φόβος του να συμβεί κάτι “κακό” και το αίσθημα διογκωμένης ευθύνης, αναγκάζει το άτομο να καταφύγει σε τελετουργίες ή ελέγχους για να νιώσει προσωρινά ασφαλές. Όμως, όσο περισσότερο υποχωρεί κανείς στους καταναγκασμούς, τόσο πιο ισχυρή γίνεται η ανάγκη να τους επαναλάβει ξανά και ξανά.

Η θεραπεία και πιο συγκεκριμένα η Έκθεση με Παρεμπόδιση της Αντίδρασης (Ε.μΠ.Α) βοηθά να σπάσει αυτός ο κύκλος. Μαθαίνει κανείς, σταδιακά, να μην αντιδρά στους καταναγκασμούς και να αντέχει το άγχος και την αβεβαιότητα.

«Τα πάντα ῥεῖ», είπε σοφά ο Ηράκλειτος.
Τίποτα δεν μένει ίδιο, τίποτα δεν είναι απόλυτα σταθερό.
Σαν ένα ποτάμι που το νερό δεν μένει ποτέ στάσιμο.

Η αποδοχή της αβεβαιότητας είναι ίσως η πιο ρεαλιστική και τελικά, η πιο απελευθερωτική στάση ζωής. Κανείς, είτε ζει με ΙΨΔ είτε όχι, δεν μπορεί να έχει απόλυτη βεβαιότητα για το τί θα φέρει η επόμενη στιγμή.

Όσο κι αν προσπαθούμε να έχουμε τον έλεγχο, η αλήθεια είναι ότι δεν τον έχουμε ποτέ πλήρως.
Καλούμαστε, λοιπόν, να συμφιλιωθούμε με αυτό ακόμα κι αν κάποιες στιγμές νιώθουμε πως έχουμε ανάγκη για κάτι σταθερό, κάτι σίγουρο.

Αν δυσκολεύεσαι αυτή τη στιγμή…

Είτε είσαι εσύ το άτομο που ζει με ΙΨΔ, είτε είσαι γονιός, σύντροφος, φίλος, αδερφή ή αδερφός κάποιου που παλεύει, να θυμάσαι το εξής:

Δεν είσαι μόνος.
Δεν είσαι υπερβολικός.
Δεν φταις.

Η ΙΨΔ μπορεί να φωνάζει μέσα σου. Να σε κουράζει. Να σε γεμίζει φόβους και αμφιβολίες. Να νιώθεις ότι έχεις παραδοθεί.
Αλλά υπάρχει τρόπος να της απαντήσεις. Να την καταλάβεις και σιγά σιγά να πάρεις πίσω τον χώρο που σου έκλεψε.

Αν κάτι θες να κρατήσεις από αυτό το κείμενο ας είναι αυτό: ενημερώσου, αναζήτησε την κατάλληλη βοήθεια και πάνω απ’ όλα συνέχισε να ελπίζεις.

Κάτι τελευταίο: Είσαι πολλά περισσότερα από την ΙΨΔ.
Ακόμα κι αν σε έχει κάνει να το ξεχάσεις, μην αμφιβάλλεις.
ΙΨΔ και μην αμφιβάλλεις. Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά το οξύμωρο…